Paris'teki Ulusal Meclis'in tarihi yapısını değiştirmeyi öngören yeni karşılama pavyonu projesi, Sites & Monuments derneğinin öncülüğünde 100 binden fazla imza toplayarak büyük bir tepkiyle karşılaştı. Projenin UNESCO Dünya Mirası listesindeki alana mimari uyumsuzluk getireceği belirtiliyor.
Paris'te Ulusal Meclis'in tarihi dokusunu değiştirecek yeni bir karşılama pavyonu projesi, sivil toplum örgütleri ve vatandaşlar tarafından büyük bir tepkiyle karşılandı. Kurum başkanı Yaël Braun-Pivet tarafından desteklenen proje kapsamında, 1888 tarihli taş pavyonun yerine çağdaş bir cam yapı inşa edilmesi planlanıyor. Projeye karşı 100 binden fazla imza toplandığı bildirildi.
Sites & Monuments derneği, yeni binada yer alacak mağaza, kafeterya ve eğitim alanlarının bir parlamento için ikincil işlevler olduğunu savunuyor. Derneğin başkanı Julien Lacaze, projenin mimari bütünlüğü bozacağını ve 7. bölgede, UNESCO Dünya Mirası listesindeki Olağanüstü Miras Alanı (SPR) sınırları içinde yer aldığını vurguladı.
Tarihi Dokuya Yönelik Tehditler
Julien Lacaze, mimari projenin Seine kıyılarının tarihsel uyumunu çeşitli yönlerden bozacağını ifade etti. Özellikle Madeleine ile Palais-Bourbon kolonadının oluşturduğu simetrinin kırılacağını, taşın hakim olduğu bir bütüne yoğun cam kullanımının geleceğini ve alanın yatay çizgisi ile mimari bütünlüğünün zarar göreceğini belirtti.
Lacaze, "En vahimi, tarihi bir yapıyı yıkmak. Bir şeyi yıkıp, bulunduğu alanla uyumlu olmayan bir yapı inşa ettiğinizde bu geri dönüşsüz olur. Geri alamazsınız" sözleriyle projenin geri dönülemez etkilerine dikkat çekti. 1901'de kurulan ve 1936'dan bu yana kamu yararına çalışan Sites & Monuments derneği, kültürel mirasın korunması konusunda uzmanlaşmış bir örgüt olarak biliniyor.
Alternatif Proje ve SANAA Önerisi
Dernek başkanı Julien Lacaze, Ulusal Meclis'in işlevsel ihtiyaçlarına yanıt verirken mimari manzarayı köklü biçimde dönüştürmeyecek, binanın özgün mimarisine daha saygılı başka çözümlerin de mevcut olduğunu dile getirdi. Bu alternatiflerin üzerinde çalışılması gerektiğini belirtti.
Örnek olarak, Pritzker ödüllü Japon SANAA ajansının daha önce önerdiği projeyi anımsattı. Bu proje, 1888 tarihli mevcut pavyonun korunmasını ve buna cam yerine taş malzeme kullanılarak çağdaş bir ek yapı yapılmasını öngörüyordu. Lacaze'a göre bu öneri, hem mevcut yapıyı koruyor hem de modern ihtiyaçlara cevap veriyordu.