İsviçre Alpleri'nde 1992 yılında kaybolan iki dağcının cesetleri, 34 yıl sonra eriyen buzulların içinden çıkarıldı. DNA testleri sonucunda kimlikleri kesinleşen dağcıların trajik hikayesi, iklim değişikliğinin etkilerini bir kez daha gözler önüne serdi.
İsviçre'nin güneyinde, İtalya sınırı yakınlarındaki bir buzulda 26 Temmuz'da bir yürüyüşçü tarafından fark edilen kalıntılar, 34 yıl önce kaybolan kayıp dağcıların cesetlerine ait olduğu ortaya çıktı. Olayın ardından polis, kalıntıları kimlik tespiti için Sion'daki Wallis Hastanesi Adli Tıp Enstitüsü'ne sevk etti.
Yapılan DNA profili karşılaştırmaları sonucunda, kalıntıların 4 Eylül 1992 tarihinde Weissmies bölgesinde kaybolan iki erkek dağcıya ait olduğu kesin olarak belirlendi. Bu keşif, yıllardır süren belirsizliği sonlandırırken, trajik bir gerçeği de gün yüzüne çıkardı.
Yıllar Sonra Gelen Acı Gerçek
Dağcılar, 4 Eylül 1992'de 4 bin 17 metre yüksekliğindeki Weissmies zirvesine tırmanmak amacıyla Weissmies dağ evinden yola çıkmış ve Almagell dağ evine kadar ilerleyebilmişlerdi. Ancak kötü hava koşullarına yakalanarak hedeflerine ulaşamadan kaybolmuşlardı.
Kaybolmalarının ardından takip eden aylarda birçok arama operasyonu düzenlenmişti. Bu operasyonlarda bir sırt çantası bulunsa da, dağcılara o dönemde ulaşılamamış ve akıbetleri meçhul kalmıştı. Valais polisi, 1925'ten bu yana dağlık bölgelerde ve nehirlerde kaybolan kişilerin kayıtlarını titizlikle tutuyor.
İklim Değişikliğinin Gölgesinde
Bu tür keşifler, iklim değişikliğinin buzullar üzerindeki yıkıcı etkisini bir kez daha gözler önüne seriyor. Buzulların hızla erimesiyle birlikte, yıllar hatta onlarca yıl önce kaybolan dağcıların kalıntıları giderek daha sık ortaya çıkıyor.
Geçtiğimiz yıl da benzer bir olay yaşanmış, 1994'te ortadan kaybolan bir İsviçreli dağcının kalıntıları yine Valais kantonunda yer alan Ober Gabelhorn Dağı'ndaki bir buzul üzerinde bulunmuştu. Bu durum, küresel ısınmanın geçmişin sırlarını açığa çıkardığını ve dağcılık tarihindeki acı olayları yeniden gündeme getirdiğini gösteriyor.